Iris

WSZYSTKIE, dosłownie wszystkie blogi jakie kiedykolwiek obserwowałam, przenoszę na nowszego bloga.
Tego nie skasuję. Mam do niego sentyment.

Kurczę, zaniedbałam tego bloga.
No nic. Odsyłam na nowy adres.

Dwie dosyć śmieszne sytuacje w szkole:
- Jak się mówi? "Germanije" czy "Germaninowie"?
- "Germanie"

- Genialny facet, mówię ci! Uprzejmy, miły, przystojny, zabawny, utalentowany... Tylko ma chłopaka.

I fragment wypracowania mojej koleżanki: "Zbyszko wypuścił Danuśkę z ramion, aczkolwiek niechętnie"; "...popatrzył (Zbyszko) na dziecko z zainteresowaniem"

Nowy blog już powstał. Adres: fanhet.bloblo.pl
Zapraszam, welcome, herzlich wilkommen itd.!

Myślałam trochę o tym fanfiction i wpadłam na pomysł, że założę drugi blog, specjalnie do opowiadań. Planuję pisać FF o "Hetalii", a nie każdemu może odpowiadać tematyka. Dla zorientowanych: gatunek shonen-ai.

Więc co, towarzysze? Zakładać drugiego bloga?

Miałam małą chandrę przez ostatni miesiąc, ale chyba już minęło. Ta zima mnie dobijała po prostu.
Tak się zastanawiam... Może zaczęłabym pisać fanfiction? Jestem co prawda pełna wątpliwości co do moich zdolności pisarskich, ale nie zawadzi spróbować...

A, zapomniałabym - dzięki Ada!

Zawieszam bloga

Sprawdziany, kartkówki, prace domowe. Nie ogarniam tego wszystkiego.
Dzień w dzień ten sam schemat - przychodzę do domu, jem, odpoczywam, odrabiam lekcje, uczę się, uczę się, a potem, jeśli jest czas (a zazwyczaj jest już 20), włączam komputer. Nie mam z nikim wyjść, a w weekendy znowu się uczę. To jest chore i nienormalne.
Nic ciekawego, nie chcę Was zanudzać, nawet jeśli i tak to robię.
Mysle o zawieszeniu bloga albo zupełnym jego skasowaniu. Po co mam zaśmiecać sieć?

Po szkole była bitwa na śniezki. Gdyby nie wychowawczyni, porzucalibyśmy się jeszcze dłużej.
Chcą mnie wysłać na zimowisko. Z harcerzami. I tak nie jadę. Ostatni raz na zbiórce byłam z miesiąc temu.

UWAGA! UWAGA!
Oficjalnie ogłaszam, że dzisiaj w prawobrzeżnej Warszawie, spadł śnieg!

Zimo, przybywam!!!!!
Jak wyzdrowieję...

Jestem chora. Kazali mi leżeć w domu i odpoczywać, przynjamniej do jutra. Posłucham rady lekarza, do którego czekałam wczoraj w kolejce chyba ze 2 godziny.
Co w zkole... W sumie nic, nie chcę nudzić o moich sprawdzianach itd., itp., warte wspomnienia jest natomiast to, że... WŁĄCZYLIŚMY KOMPUTERY NA INFIE! To raz, a dwa: w kwietniu szykuje się wycieczka do Szwajcarii. Nie mogę się doczekać!

OK. Artykuł napisałam. Jest dobrze. Zostaje mi tylko pouczenie się matmy i informatyki. To jest chore. Zaczyna się trzeci miesiąc tej durnej rzeczy jaką jest nauka, a my jeszcze nie włączyliśmy komputera. A, zapomniałabym, gość zapowiedział niedawno, że będzie nas uczył pisać.
"Hetalia" uzależnia. Serio. Genialne anime.

Wielkie dzięki za pomoc oferowaną przez Bakeneko, ale sobie poradziłam. Ja nie należę do osób, które mogą spać mniej niż 5 godzin. Kabarety - Ani Mru Mru, Młodych Panów, Słoiczek po Cukrze.

Demot, który prezentuje moje uczucia ;-)

Nienawidzę wymyślać tagów.

We wtorek w ramach prezentu urodzinowego idę na kabaret. Tylko dlaczego we wtorek?! Następnego dnia do budy nie wstanę!
Odpowiadam na pytania Bakeneko i samurajki007: artykuł musze napisać do gazetki. Nie wiem, co mnie podkusiło, ale zapisałam się na koło psychologiczne na którym właśnie będziemy tworzyć gazetkę. Po co ja się tam zgłosiłam???!

Przepraszam wszystkich, którzy czasem wchodza na tego bloga. Szkoła mnie skutecznie wyprała ze wszystkich pomysłów i tym podobnych.
Do tego na 23 mam się nauczyć wiersza Bczyńskiego "Elegia" i napisać na przyszły poniedziałek artykuł o dopalaczach.
Oglądanie "Hetalii" kontynuowane. To anime podoba mi się coraz bardziej.

Widziałam dzisiaj T. Grał w kosza.
Na początku go nie poznałam, patrzyłam się na niego i wiedziałam, że skądś go kojarzę. Okulary, gesty... T.! Przywitaliśmy się i poszłam dalej. Jka dochodziłam do domu dotarło do mnie, że mogłam z nim pogadać.
Rozmawiałam też z P. ze starej klasy. Jemu też zmienił sie głos. Koledzy mi urośli...!

Przekopałam neta i znalazłam Feliksa - czyli Polskę - ukazanego bardziej patriotycznie. Niektóre z artów poniżej.

3 z historii. Mogło być gorzej. M. dostała 1+ z hiszpana.

Po szkole latam ostatnio jak postrzelona. N. wlecze mnie po wszystkich piętrach, zeby zobaczyć chłopaka, który jej się podoba. Niedawno załozyła sobie Facebooka, żeby gościa znaleźć.
Prześladuje mnie pewien chłopak. Nieważne, gdzie pójdę, ciągle na niego wpadam. Klasa III, przezwisko Tefal (odkryłam dzisiaj, że mam w domu żelzko tej firmy). Niezbyt wysoki, oczy ciemne, jakby pociągnięte kredką, włosy czarne, na żel, ubrania przy ciele, królują jasne rurki.
Podobno się na mnie gapił.

Właśnie wróciłam ze ślubowania.
Chłopak z II klasy powiedział do weteranów: "Pokazaliście nam, ze nie tzreba byś kims superwybitnym. Wystarczy być Polakiem.". Udeżyła mnie głębia tego zdania.

W. powiedział, że pięknie wyglądam. Nie mam pojęcia, czy naprawdę tak myślał.

Genialna piosenka:
http://agrafka87.wrzuta.pl/audio/3GsIWbnaDy4/coma_leszek_zukowski

Nie lubię tagów. Zawsze sie przy nich zatrzymuję i myślę, jak to wszystko inteligentnie opisać jednym słowem.

Jeden chłopak ode mnie z klasy nazwał K. suką. K. nie chce iść ani do wychowawczyni, ani do psychologa. Jeśli o mnie chodzi, to najchętniej kopnełabym tego chłopaka w pewne bardzo delikatne miejsce.
Dzisiaj była historia sztuki. M. świetnie parodiował nauczycielkę - kiedy ona opisuje jakąś pracę niue mówi jak każdy normalny człowiek "pomarańcz" i "żółty", tylko "oranże" i "żółcienie". Na angliku wymyśliliśmy jeszcze "greencienie" i "greycienie".

Obejrzałam wszystkie odcinki "Hetalia World Series" jakie były dostepne z polskimi napisami. Polska wypadł(a) dużo lepiej niż w "Hetalii..."

I coś o emo-martynce.

Zero pomysłów. Zero wydarzeń. Zero chęci.
Nie byłam we wtorek u p. psycholog, była na szkoleniu. Zobaczę się z nią we wtorek.

Nie wiem co mnie podkusiło, żeby zacząć chodzić na koło psychologiczne. Naprawdę nie wiem. Walczyłam dziś ze sobą, żeby nie uciec od razu po lekcjach do domu. Udało się. Zostałam i dobrze - temat był szalenie ciekawy, przynajmniej dla mnie.

Obejrzałam "Hetalię...". Jestem zła i obrażona na twórców. Postać Polski została przedstawiona jako egoista, ekscentryk i olewający wszystko facet lubiący "słitaśne" rzeczy, do tego przedstawiony jako gej. Nie to, żebym miała coś przeciwko homoseksualistom, ale poczułam się urażona oglądając to.

Bardzo dziękuję nel za ciepły komentarz.

Poniżej zdjęcie Polski, czyli Feliksa Łukasiewicza. Myslę, ze wiąkszość osób zrozumie moje zdnerwowanie.
To blond stwór to Polska. FACET, podkreślam.